كلينيك كاردرماني در محمدشهر09121623463:اهمیت رفلکس های طفولیت

اهمیت رفلکس های طفولیت

رفلکس های طفولیت نقش مهمی در حیات طفل دارند. برخی رفلکس ها در تغذیه و برخی نیز در حفاظت بدن نقش دارند و از طریق حیات طفل را حفظ  می کنند. به عنوان مثال ، رفلکس مکیدن در تغذیه ی طفل نقش دارد و در مواقعی که طفل در حالت دمر قرار می گیرد و امکان خفگی او وجود دارد، رفلکس راست کردن لابیرنتی باعث بالا آوردن سر شده و تنفس را ممکن می سازد.

رفلکس های طفولیت ، در رشد حرکات ارادی بعدی نقش دارند. رفلکس های وضعی و جابجایی، پایه حرکات ارادی بعدی هستند. این رفلکس های خودکار، نوعی تمرین برای حرکات ارادی بعدی هستند و آنها را تسهیل می کنند. همانطور که در مدل ساعت شنی گالاهو(فصل چهارم) ملاحظه شد، مرحله ی اول دوره ی حرکات رفلکسی ، مرحله ی حسی – حرکتی رمز گردانی یا جمع آوری اطلاعات است. در این مرحله، رویارویی با محرک ها و پاسخ غیر ارادی و خودکار به آنها ، اطلاعات مربوط به بدن و محیط را در قشر در حال رشد مغز ذخیره می کند. این اطلاعات که به صورت ارتباط های سیناپسی در قشر مغز ذخیره می شوند، در دوره ی حرکات ارادی مورد استفاده قرار گرفته، تقویت شده و گسترش می یابند.

یکی از نقش های بسیار مهم این رفلکس ها، نقش تشخیصی آنهاست. رفلکس های طفولیت به عنوان ابزار هایی برای تعیین سطح بالیدگی عصبی و تشخیص اختلالات یا بیماری های دستگاه اعصاب مرکزی مورد استفاده پزشکان اطفال قرار می گیرد. ظاهر و ناپدید شدن رفلکس ها دارای الگویی معین است. با وجود این که سن ظاهر و ناپدید شدن این رفلکس هادر افراد مختلف، متفاوت است؛ ولی دامنه ای طبیعی دارد. پزشکان اطفال با ارزیابی این رفلکس ها (معمولا رفلکس مورو وانقباض نامتقارن گردن) و مقایسه با جدول زمان تقریبی ظاهر و ناپدید شدن آنها، سلامت عصبی اطفال را آزمون می کنند. اطفالی که دارای علائمی مثل تاخیر یا عدم ظهور کامل رفلکس در دوره طبیعی ، باقی ماندن رفلکس پس از دوره ی طبیعی، نامتقارن بودن رفلکس های دو طرفه(فقدان یا پاسخ ضعیف در یک طرف بدن) و ظاهر شدن مجدد رفلکس هستند، مشکوک به اختلال عصبی می باشند. از بین این علائم، باقی ماندن رفلکس پس از دوره ی طبیعی مهم تر از عدم ظهور کامل رفلکس است. در صورت وجود اختلال، اقدامات بعدی به عهده ی پزشکان اطفال، فیزیوتراپ ها و یا کادرمانگرها است. لازم به ذکر است که ارزیابی رفلکس ها باید توسط افراد ماهر صورت گیرد؛ زیرا برای بروز هر رفلکس، بدن طفل باید در وضعیت خاصی قرار گیرد و ممکن است بعضی از رفلکس ها در برخی شرایط مثل خواب، گریه یا خستگی، ناپدید، تضعیف یا تشدید شوند؛ بنابراین ارزیابی توسط افراد غیرمتخصص، ممکن است پیش بینی های اشتباه منجر شود.

دو نمونه از آزمون های رشد عصبی- حرکتی که ارزیابی تعدادی از رفلکس ها استفاده کرده اند، عبارتند ازآزمون مقایسه ای میلانی  ونیمرخ رفلکس های

ابتدایی. آزمون مقایسه ای میلانی، با ارزیابی تعدادی رفلکس، بالیدگی عصبی را از تولد تا یک سالگی( خصوصا در کودکان مشکوک به تاخیر حرکتی) می سنجد.نیمرخ رفلکس های ابتدایی ابزاری جدیدتر است که مقیاسی 5 ارزشی (0-4) برای دجه بندی کمی وضعیت رفلکس های ابتدایی دارد. درجه ی صفر به فقدان کامل رفلکس و 4 به رفلکس قوی و طبیعی اشاره می کند.

ادامه مطلب  بهترین کلینیک های درمان موثر لکنت در شهرستان گناباد 09121623463

Related posts